روزگاری رزمنده بوداهل همانجایی که بعدها خونین شهر نام گرفتمیگوید دیگر میدانم آخراش هست، 10 یا 15 سال دیگه بیشتر نیستمهمه جا را دیدهام و روی این زمین جایی نبوده که نرفته باشماما دیگر فقط میخواهم آنچه از من باقی میماند خیر و خوبی به مردم باشد...با خود میاندیشم، ما هم چنین فکر میکنیم؟ برای چند وقت دیگرمان برنامه داریم؟ 10 سال؟ 20 سال؟ یا 50 سال؟هر کسی توی ذهن خودش تا اندازهی یک بازهای در آینده برنامه ریخته، بعدش چه میشود را خودش هم نمیداندکاش همیشه میدانستیم که تهش یه چیزه، فرقی هم نمیکنهبهتر میتونستیم تصمیم بگیریم و عمل کنیم

کاش میشد فقط برای یکبار هم که شده آن جا را نشان داد

ببینیم چقدر فرق دارد

چقدر آرامش و زیبایی در آن جا موج میزند

چه شکوهی در آن جا حکمفرماست

چه مهربانی لبریز هست

چقدر اصلا همه چیز فرق میکند

این زیبایی فقط برای یکبار هم که دیده شود خیلی تفاوت ایجاد میکند در نحوه فکر همه ما

اما چه میشود که باید ندیده عاشق شد ...